KESİNLİKLE SEVİYORUM (MÜREKKEP BİTMEDİ, DEVAMI GELECEK)4/2/2008 | 16:01
Suan oturdum. Elimde bir kagıt ve mürekkebi bitmek üzere olan bir kalem var!!! Bir gün herseyin bitecegi gibi birazdan o da bitecek… Ne olur duygularıma yet kalem!
Askı düsünüyorum, herkesin yalnız kaldıgında düsündügü tek sey bu olsa gerek. Asıkları düsünüyorum, herkesin tek düsü karsılık alabilmek. Gökyüzüne bakıyorum, ama günesi göremiyorum. Karanlıktayım ! Tabi göremem! Beklemem gerek, sabahı, aydınlıgı beklemem gerek!
Hep asık oldum ben. Hep sevdim, sevilmeyi istedim. Kalbim hep hüsrana ugradı ama sevdi, sevilmeyi istedi. Bazen oturdum bir kaldırımda agladım, bir bebek gibi, mahsum bir bebek! Bazen yaralarımı saran bir doktorum oldu, canım acıdı ama iyi oldu! Gittigimde yerinde bulamadım doktorumu! Geri döndüm, caresizce… Bazen ben sustum dudaklarım konustu, ben sustum, o konustu! Bazende gözlerim, zavallı gözlerim konustu! Ben sustum, o konustu…
Kostum bazen, süratle, sessizce ve gizlice. Yürüseydim eger yetisemezdim. İnan yetisemezdim, hayat çok hızlı, yetisemezdim! kostum , kostum ve kostum !!! Ne hayata yetisebildim ne de kendime. Gücüm kalmamıstı, yetisememistim. Hep bir dahakine yetisecegim diye söz verdim kendime ama hep tam yetismisken…… yetisemedim!!!
(MÜREKKEP BITTI, YINE YETISEMEDIM. AMA YETISECEGIM BEKLEYIN) “MÜREKKEP BITMEDI DEVAMI GELECEK”
@