ZAMAN ZAMAN...26/1/2008 | 09:46

 

ZAMAN ZAMAN...

Hayatı yaşıyoruz... Bir gün sona ereceğini bile bile!!! Zaman zaman duygularımız oluyor gözlerimizden akan... Yeniliyoruz...

Seviyoruz her daim! Sevilmeyi umuyoruz!

Zaman zaman göz yaşlarımızla ıslanıyor yüzümüz! Yeniliyoruz...

 

Koskoca bir dünyada yaşıyoruz ama ufalıyoruz!

Hep çok değer veriyor, hep ağlıyoruz...

Birşeyler istiyoruz ama anlatamıyoruz...

 

AŞK KAPIYI ÇALINCA DA ENGEL OLAMIYORUZ...

 

Özlüyoruz, acı çekiyoruz...

Bile bile kabusu düşlüyoruz... Bile bile!!!

Bazen küsüyoruz kendi düşlerimize, inanmak istemediğimiz gerçeklere!!!

Küsmekle yetiniyoruz ve hep yeniliyoruz...

Bazen de hep pembe görünüyor ufuklardan deniz.

Her dalgada bir martı havası...

Huzur bulabiliyoruz ama inanamıyoruz!!!

Doğamızda var acı çekmek, alışıyoruz...

ACI GELİNCE DE YENİLİYORUZ...

Kategori:siir(3) Yorum yaz! Baglanti

<<Önceki Sayfa |/|Sonraki Sayfa>>
@

Yazan: kiyamam70 | Tarih: 2008-01-26 15:49:03 Saat: 2008-01-26 15:49:03
Konu: slm
güzel bir hafta sonu geçirmeniz dileğiyle.paylaşım için teşekkürler herşey gönlünüzce olsun.

Baglanti >

Yazan: kiyamam70 | Tarih: 2008-01-26 15:46:44 Saat: 2008-01-26 15:46:44
Konu: slm
güzel bir hafta sonu geçirmeniz dileğiyle.paylaşım için teşekkürler herşey gönlünüzce olsun.

Baglanti >

Yazan: cennetgozlumasilsevdam | Tarih: 2008-01-26 10:15:22 Saat: 2008-01-26 10:15:22
Konu: slm
Hayat bize mutlu olma şansi vermedi
Biz kendimizden baska
Herkesin üzüntüsünü
Üzüntümüz,
Acisini acimiz yaptik.
Çünkü Dünya'nin öbür ucunda,
Hiç tanimadigimiz bir insanin
Gözyasi bile içimizi parçaladi...
Kedilere agladik
Kuslarin yasini tuttuk.
Yüregimizin yufkaligi
Kimi zaman hayat karsisinda
Bizi zayif yapti.
Aslinda ne güzel seydir
Insanin insana yanmasi
Sevgili...
Ne güzeldir bilmedigin birinin
derdine üzülmek ve çare aramak.
Ben bütün hayatimda hep
Üzüldüm, hep yandim..

Acı benim içimdeki sessiz çığlığım,feryat edişimdir çoğu zaman.Mutluluğu yakalamak adına yürüdüğüm yolda ayaklarıma dolaşan ve beni yaralayandır.Bazen bir ananın feryadı acım olur bazen masum bir çocuğun üzüntüsü,gözlerindeki umutsuzluk yüreğimde kor bir acı olur.
Çoğu zaman kendime sorarım neden bu kadar acı çekiyorum?Yaşamdan lezzet almak varken neden hep acı çeken ben oluyorum.Sanırım çevremde olup bitenlere karşı fazla duyarlıyım.Birçok kişinin aman dediği şeyler beni etkiler ve üzüntüleri üzüntüm olur.Birde çözüm yolu bulamıyorsam bu üzüntüm içimde kocaman tarifi zor acıya dönüşür.Sanırım hayatı anlamaya başladıkça daha çok acı çeker oldum.
Hayatta herşey çift yönlü yaratılmıştır.Yani acının karşılığı mutluluk,çirkinliğin karşıtı güzellik vs.Bende bunu göz önüne alarak içimdeki sessiz çığılığı yani acılarımı sevinçlere ve mutluluğa bırakmak adına ,hayatın lezzetine varabilmek adına acıyı bal eyliyor ve hayatı yakaladığım yerden yaşıyorum.
Kimbilir belki de acı çekmek özgürlükse özgürüz.............



Baglanti >

Alt menü